ⓘ Gílson Nunes

                                     

ⓘ Gílson Nunes

Karierę piłkarską Gílson Nunes rozpoczął w klubie Bonsucesso Rio de Janeiro w 1963. Całą swoją karierę Gílson Nunes spędził w klubach z Rio. W latach 1964–1969 występował we Fluminense FC. Z Fluminense dwukrotnie zdobył mistrzostwo stanu Rio de Janeiro - Campeonato Carioca w 1964 i 1970. W latach 1970–1973 był zawodnikiem CR Vasco da Gama, z którym zdobył mistrzostwo stanu w 1970.

W Vasco 10 października 1971 w przegranym 0-1 meczu z Grêmio Porto Alegre Gílson Nunes zadebiutował w lidze brazylijskiej. Ostatnim klubem w jego karierze była América, w której grał w latach 1974–1977. W Américe 24 października 1976 w przegranym 1-6 meczu z Guarani FC Gílson Nunes po raz ostatni raz wystąpił w lidze. Ogółem w latach 1971–1976 rozegrał w lidze brazylijskiej 63 spotkania, w których strzelił 9 bramek.

                                     

1. Kariera trenerska

Zaraz po zakończeniu kariery piłkarskiej Gílson Nunes został trenerem. W latach 1979–1981 był asystentem trenera w CR Vasco da Gama. W latach 1981–1983 trenował w Zjednoczonych Emiratach Arabskich klub Al-Wasl Dubaj. Z Al-Wasl dwukrotnie zdobył mistrzostwo ZEA w 1982 i 1983. W 1983 prowadził olimpijską reprezentację Brazylii, z którą zdobył brązowy medal Igrzysk Panamerykańskich. W 1984 prowadził Amérikę Rio de Janeiro. W Américe 29 stycznia 1984 w wygranym 2-1 meczu Cruzeiro EC Gílson Nunes zadebiutował w I lidze brazylijskiej.

W latach 1985–1987 prowadził reprezentację Brazylii do lat 20, z którą zdobył młodzieżowe Mistrzostwo Świata. W 1989 był asystentem selekcjonera reprezentacji Brazylii Sebastião Lazaroniego. W latach 1989–1990 ponownie prowadził Al-Wasl. Po powrocie do Brazylii trenował m.in. Fluminense FC, Náutico Recife, EC Bahia i Sport Recife. W 1995 był selekcjonerem reprezentacji Maroka.

W drugiej połowie lat 90. Gílson Nunes trenował EC Juventude, Goiás EC i Botafogo Rio de Janeiro. Z Botafogo wygrał Torneio Rio-São Paulo w 1998. W 2000 był selekcjonerem reprezentacji Kostaryki. W 2002 był trenerem Portuguesy São Paulo. W Portuguesie 17 listopada 2002 w przegranym 2-4 meczu z Bahią Gílson Nunes po raz ostatni prowadził drużynę w I lidze. Z ławką trenerską pożegnał się w arabskim Al-Riyadh w 2007.

                                     
  • szosowy i torowy 1946: Livio Filippi, włoski przedsiębiorca, polityk Gílson Nunes brazylijski piłkarz, trener Jean Manga Onguene, kameruński piłkarz
  • 3 Romeu 2 8 października 1972 CR Vasco da Gama CR Flamengo 1: 2 Gílson Nunes Dionísio, Arílson 8 października 1972 Santa Cruz Recife Fluminense
  • Marvin Rodríguez Kostaryka październik 1999 luty 2000 7 3 3 1 43 6. Gílson Nunes Brazylia maj 2000 listopad 2000 10 5 1 4 50 7. Alexandre Guimarães
  • Ademir 5 listopada 1975 Grêmio Porto Alegre - América Rio de Janeiro 0: 1 Gílson Nunes 5 listopada 1975 Figueirense Florianópolis - Fluminense FC 0: 0 5 listopada
  • dyplomata 12 czerwca Livio Filippi, włoski przedsiębiorca, polityk Gílson Nunes brazylijski piłkarz, trener Jean Manga Onguene, kameruński piłkarz
  • września 1976 América Rio de Janeiro - Atlético Mineiro Belo Horizonte 2: 1 Gílson Nunes Orlando - Reinaldo 12 września 1976 Mixto Cuiabá - América Mineiro Belo
  • Belém - América Rio de Janeiro 2: 4 Luisinho, Alcino - Luisinho 2 Gílson Nunes 2 5 czerwca 1974 Itabaiana - CR Flamengo 0: 1 Arílson 5 czerwca 1974
  • 3 maja Mistrz Grêmio Porto Alegre Wicemistrz São Paulo Król strzelców Nunes CR Flamengo Bramki króla strzelców 16 Łączna suma bramek 754 Liczba meczów
  • Careca, Márcio Araújo 10 lutego 1985 Santa Cruz Recife - Náutico Recife 0: 3 Nunes 2 Baiano 10 lutego 1985 Grêmio Porto Alegre - SC Internacional 2: 0 Renato
  • Cruzeiro EC 1: 5 Arildo - Carlos Alberto Seixas 2 Gílson 2 Tostăo 19 lutego 1984 Atlético Paranaense Kurytyba - América Rio de Janeiro 0: 1 Gílson